Artık göremiyorum eskisi kadar. Öyle her kafamıza estiğinde bahaneler üretip gelemiyoruz yan yana. Özledim onu. Çok özledim. Ama alıştım da yokluğuna. İnsan zorunda olunca alışıyormuş da. Yarın onun günü, göreceğim, içime çekeceğim boynunun kokusunu.. Yarın bayram günü, yarın mutlu günüm! Ama öyle çabuk geçecek ki haftasonu.. Artık birkaç gün uyuyamıyoruz yan yana ve ben hala alışamadım bir güncük koynunda kalmaya. Buna şükretmem gerekir belki ama yetmiyor seni yaşamak bana! Hayatım sen oldun, ama ben hala kendi hayatımı yaşıyorum sen yerine!
Her neyse.. Yarın benim günüm, gülümsemenin günü. İpek teninin,sıcak kokunun günü. Yine tüm nefesimi verip seni bekleyeceğim ve yine senin ciğerlerinden gelen havayı çekeceğim ciğerlerime. Sen olmak için, hücrelerini kalbime sindirebilmek için uğraşacağım var gücümle. Seni sevmenin cismini yaşayacağım yine, yanaklarını, bana bakan canlı gözlerini seveceğim bana hak tanınan tüm zamanda.. Yine taşacak gözlerimden, yine hayalimden daha canlı olduğun için gebereceğim sevinçten. Ve yine geçecek saatler, gideceksin..
Seni çok seviyorum bir tanem! tek tanem! Hiç bir insanı sevemeyeceğim türde, her insanı sevdiğim kategoride. Sen herkessin benim için, ve sen teksin, herşeysin!
Şimdi başucumda duran kıyafetlerini koklayıp gözümden süzülenle dalıcam uykuya, ve sen yarın bana taze kokunu bırakacaksın yeni giydiklerinle.. Tatlı rüyalar sevgilim. Mutlu hayaller ikimize..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder