9 Ocak 2012 Pazartesi

Ne çok acıdım yine bu gece..


    Yüzüne hasret günler arttıkça ben delirdim, gördüğümdeyse içine ettim. Bok var sanki geçse gitse zaman, sussam, demesem hiç bir şey! Bok var sanki aklımdakini söylemek zorunda hissetmesem! Bok var sanki gözünden o yaşı akıtmasam! Lanet ediyorum kendime..

    Sevgimin çokluğundan değil, seninkinin azlığından korkuyorum sen inkar etsen de.. Ben seni çok sevdiğim için beni seviyorsan diye korkuyorum sen bile farkında olmadan.. Hiç düşünmeyip karşı çıkışından, ilerde beni yerlerde sürümenden, gebertmenden korkuyorum deli gibi! Ve korkup da seni acıtmak ne alçaklık değil mi..

    Aptalca ya da gerçek, her ne haltsa öyle birşey çaktı şimşeği gözümde ve birden uzaktan bakmaya başladım ilişkimize. Yüzüme ne kadar baktın ki, özlediğin ben miyim, ilgim mi.. Sıkıldın mı yoksa sadece? İnsan bazı cümleleri söylemeye kolay alışır, ciğerindeki nefesle gelmez o sözler, ağzını dolduran havadır sadece. Öylesine, adet yerini bulsun diye, öylesine, alıştık diye.. Sendeki bi boşluğu doldurmuş olmaktan korktum ben de, sevgini tanımlayamamış olmandan, araya sıkıştırılmış olmaktan korktum. Korktukça da bencil oldum, sanki sen bencilsin gibi bencilleştim hem de..

    Yüzünün değişimi, haksızlığa uğrayan o gözlerin tomur tomur doluşu.. Resmen sesini duydum kırılan kalbinin ve aklımdan gitmeyecek bi tablo bıraktın bana bu geceden. Hiç bu kadar net kalbini kırmamıştım, ve hiç bu kadar karışmamıştım kendi içimde.. Hala hem sinir hem kahroluşu yaşıyorum, ve keşkelerken bu geceyi hala korkuyorum sevginin dengesini bilememekten..

    Ben unutamıyorum o halini, yatıp ağlarım muhtemelen, ağlar sızarım. Sen lütfen düşün, sonunda fikrin değişmesin ama ben düşündüğünü bileyim, korkmayayım. Kalbinde arayıp bulmuş ol beni gerçekten çok sevdiğini.. Bir de şunu bil; ben bu gün her ne olursa olsun seninleyken mutluydum. Kızsam, üzülsem de isteyebileceğim bir yer olamazdı senin yanından başka..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder